Mallorca er stærsta eyja Spánar en hún er ein af Baleric eyjunum en til þeirra teljast einnig Ibiza og Formentra og Minorca. Eyjarnar eru gríðarlega vinsælir áfangastaðir ferðamanna en skipulegar ferðir hófust til Mallorca árið 1952.
Eyjan er um það bil 3.640 ferkílómetrar að stærð eða um það bil jafn stór og Vatnajökull. Íbúar eru á milli 500 og 600 þúsund talsins en í höfuðborginni Palma búa um það bil 300.000 manns.
Á Mallorca er einstaklega millt veðurfar eins og það er dæmigert fyrir Miðjarðarhafið. Meðalhiti ársins er um 17 gráður og hitinn verður sjaldnast eins mikill og fyrir botni Miðjarðarhafsins. Dýra og plöntulíf er fjölskrúðugt sem gerir eyjuna að sannri paradís.
Mallorca hefur verið byggð síðan á fornöld. Mannvistaleyfar hafa fundist allt síðan á steinöld, frá 6000 til 4000 fyrir Krist. Eyjan var undir yfirráðum Karþagómanna þar til Rómverjar náðu þar völdum undir forystu Quintus Caecilius Metellus árið 123 fyrir Krist.
Eyjan blómstraði undir yfirráðum Rómverja og bæir eins og Pollentia (Alcúdia), og Palmaria (Palma) voru settir á stofn. Efnahagur eyjaskeggja byggðist að mestu á framleiðslu ólíufuolíu, víni og saltframleiðslu.
Árið 426 náðu Vandalar yfirráðum yfir eyjunni og gerðu hana hluta af konungsdæmi sínu 465. 534 náði Býzanska keisaverldið yfirráðum þar og var eyjunni stýrt sem hluta af Sardiníu í langan tíma. Undir stjórn Býzans blómstraði kristni og margar kirkjur voru reistar. Frá 707 jukustu árásir Múslima frá Norður-Afríku sem þá voru að gera sig stöðugt meira gildandi í þessum heimshluta.
902 hertók Kalífinn í Cordoba eyjuna og í hönd fóru uppgangstímar að nýju. Undir stjórn Kalífans bættu Márar bæði landbúnað og áveitukerfi og juku þannig framleiðslu verulega. Iðngreinar risu upp og almenn hagsæld ríkti.
Þegar farið er um eyjuna má sjá mikið af áhugaverðum minjum en þó ekki síður í höfuðborginni Palma þar sem má sjá byggingar frá endurreisnartímanum og einnig í barokkstíl.
