Madeira er eyjaklasi vestur af Afríku, nokkuð norðar en Kanaríeyjar. Madeira er stærsta eyjan einnig nefnd, þó ekki nema um 740 fm. Þar búa um 250 þúsund og er önnur af tveimur eyjum í byggð. Hin er Porto Santo, margfalt minni og telur ekki nema nokkur þúsund manns.
Saga eyjunnar er ekki long, föst búseta hófst þar um 1420. Heimildir geta um eyjuna þó löngu fyrr og nokkur dæmi eru um að skip hafi villst þangað. Portúgalski sæfarinn Hinrik nam eyjuna og tilheyrir hún Portúgal enn í dag.
Þessi litla eyja, langt út í hafi er um margt einstök. Veðráttan og landslagið skapa náttúrufegurð sem augað þreytist seint á. Eyjan er í raun óvirkt eldfjall, því er undirlendi nær ekkert. Fjöll, klettar og hlíðar móta Madeira. Engar sandstrendur eru á Madeira, utan ein smáströnd, en þar er sandurinn aðfluttur. Fjöllin draga til sín úrkomu, sem gera eyjuna ásamt hlýju veðurfari að algjörri gróðurparadís. Veðráttan gerir Madeira að áhugaverðum stað nær árið í kring. Lítill munur er á hitastigi sumars og veturs. Lægstur er meðalhitinn í febrúar eða 15.5°. Hæst nær hitastigið í ágúst, 22.2°. Nokkur úrkoma er yfir vetrartímann. Þó að dragi úr ferðamannastraumnum þá, er eyjan mjög vinsæll áfangastaður um áramót. Flugeldasýningin á gamlárskvöld þykir glæsileg.
Löng hefð er fyrir ferðamennsku á Madeira. Strax á 19. öld var vinsælt hjá evrópskum aðli að sækja eyjuna heim. Ferðamennska er stór hluti af efnahagslífi á Madeira í dag. Eitt af því sem gerir eyjuna áhugaverða að sækja heim er afslappað andrúmsloft og gestrisni Madeirabúa. Ferðamennska er greinilega samofin þjóðlífinu.
