Fyrir sameiningu Ítalíu árið 1860 var Napólí að margra mati ein af mikilvægari borgum Evrópu þar eð hún var syðsta stóra hafnarborgin og skapaði þannig ákveðin tengsl milli Evrópu og Afríku. Borgin stendur í Liguria-héraðið og þar eru ennþá nokkuð margir sem vilja að það verði aftur sjálfstætt ríki.
Það er engum blöðum um það að fletta að bæjarstæði Napólí er sérlega fallegt þar sem borgin stendur að norðanverðu við samnefndan flóa. Að hluta til má segja að borgin afmarkist af tveimur töngum, Capo Miseno og Punta Campanela, en borgin liggur í hálfhring meðfram ströndinni. Undirlagið er að mestu hraun frá Vesuvíusi og nálægum eldfjöllum.
Napólí er stærsta borg Suður-Ítalíu og þriðja fjölmennasta borg landsins. Höfnin er ein sú stærsta og annasamasta við Miðjarðarhafið en þar er einnig mikilvægt herskipalægi en við Napólí er stór bandarísk herstöð. Borgin er þar að auki mikilvæg samgöngumiðstöð fyrir Suður-Ítalíu en þangað liggja allar leiðir, hvort sem er á sjó, landi eða lofti. Flugvöllurinn þar er sá þriðji stærsti á Ítalíu.
Napólí skipar sérstakan sess í huga margra, ringulreið virðist stundum vera einkennistákn borgarinnar. Til marks um það þá telja margir Napólí eina háværustu borg í heimi sem skapast af þeim mikla klið sem heyra má upp úr þröngum götum borgarinnar þa sem öllu ægir saman, umferðarnið, köllum sölumanna og hrópum og köllum heimamanna.
Sorrento
Þar sem er eins og byggingarnar séu framlenging á háum klettunum, útsýnið yfir Napolíflóann yfir til Vesúvíusar og þröngu göturnar í miðbænum, allt þetta og meira til gerir Sorrento að sérlega heillandi stað.
Í þessum tæplega 18.000 manna bæ eru allar vegalengdir mjög viðráðanlegar. Piazza Tasso er hjarta bæjarins og þar hittast bæjarbúar gjarnan áður en kvöldrúnturinn er tekinn, farið út að borða eða fengið sér vínglas. Þröngar götur liggja um bæinn og víða hlykkjast tröppur, því brattinn er mikill nálægt sjávarsíðunni. Mikil sítrónuræktun á þessu svæði fer ekki á milli mála þegar rölt er um bæinn. Víða eru litlar "verksmiðjur" þar sem líkjörinn Lemoncello er framleiddur. Í tengslum við framleiðsluna eru sumsstaðar verslanir þar sem líkjörinn er seldur ásamt ýmsum vörum sem eiga það samerkt að innihalda sítrónur. Það getur verið sítrónumarmelaði, sítrónusúkkulaði og ótal markt fleira sem í boði er. Gestum og gangandi er boðið að smakka Lemoncello. Það tilheyrir að fara einu sinni og fá smakk, og kaupa e-hvað til minja. Á sumrin eru margar verslanir opnar til miðnættis og Piazza Tasso og Corso Italia eru lokuð fyrir bílaumferð eftir kl. 19. Bæjarlífið er líka líflegt eftir því.
Það hefur aukist mikið allra síðustu ár að páskafrí séu notuð til utanlandsferða. Það er áhrifamikið að vera á Sorrento skaganum í dymbilvikunni. Frá sólarlagi á skírdag og fram á kvöld á föstudaginn langa eru um 15 göngur í öllum bæjum á skaganum frá Vico Equense til Massa Lubrense til að minnast pínu og dauða Krists.Tvær göngur eru í Sorrento sem vakið hafa athygli um langa hríð: Það er "Hvíta gangan" og "Svarta gangan". Hvíta gangan er farin milli kl. 3 og 6 aðfaranótt föstudagsins langa. Göngumenn eru klæddir hvítum kuflum með hettur sem hylja alveg höfuðið, nema það eru rétt göt til að hægt sé að sjá út. Það er nokkuð ljóst hvaðan KuKlux Klan samtökin hafa sótt fyrirmynd að sínum klæðnaði. Seint að kvöldi föstudagsins langa er svo Svarta gangan. Göngumenn eru í samskonar kuflum og í Hvítu göngunni, nema þeir eru svartir á lit. Hin mikla þögn og nær algert myrkur, flöktið í kyndlunum, ómur af tónlist Chopins og söngur tvö hundruð manna karlakórs lætur engan dauðlegan mann ósnortinn.
Aðdráttarafl Napolíflóa er þekkt í mannkynssögunni. Í upphafi keisaratímans var Sorrentoskaginn sumardvalarstaður rómversku yfirstéttarinnar. Byggð voru mikilfengleg hús og eru merkilegar rústir frá þeim tíma eins og ?Villa of Agrippa Postumo?, ?Punta del Capo? og ?Marina di Puolo?.
