París er sú borg Evrópu sem eftirsóknarverðast er að heimsækja ef marka má niðurstöðu könnunar sem markaðsrannsóknafyrirtækið Stem/Mark gerði í upphafi árs 2006. Það ætti ekki að koma neinum á óvart því borgin er einn af miðpunktum mannkynssögunar með heillandi sögu á sviði menningar, lista og stjórnmála. Gestir í borginni geta valið á milli þess að skoða víðfræg kaffihús Parísar, rölta um söfn og sögufrægar byggingar eða taka þátt í þeim ótalmörgu uppákomum sem þar má finna á hverjum degi.
París er höfuðborg Frakklands og á því svæði sem telst til miðbæjarhluta hennar búa ríflega tvær milljónir manna. Í elsta hlutanum býr um hálf milljón manna. Borgin er eitt þéttbýlasta svæði jarðar, þótt íbúum hafi heldur fækkað frá sjötta áratugnum. Með nálægum svæðum og bæjum eru um 10 milljónir manna á því svæði sem mætti kalla Stór-París. París er því heimsborg og hefur vaxið jafnt og þétt í gegnum aldirnar en í byrjun 12. aldar voru íbúar borgarinnar tæplega 100.000 talsins. Þegar komið var fram til ársins 1860 bjuggu hins vegar um 1,5 milljón manna innan borgarmúranna sem þá stóðu.
París er í um 60 metra hæð yfir sjó og þekur 1.200 ferkílómetra svæði í norðurhluta Frakklands. Það er áin Signa sem rennur í gegnum borgina og var löngum lífæð borgarinnar með flutningum sínum. Mikilvægi borgarinnar er ótvírætt í heimssögunni og í dag er hún mikilvæg fyrir verslun- og viðskipti en þó ekki síður fyrir heim tískunnar.
Þegar á 12. öld var París orðin miðstöð vestrænnar menningar með háskóla, sem dró að sér nemendur hvaðanæva að. Sem aðsetur konunga bauð París upp á meiri og betri vernd en aðrar borgir og því flykktust iðnaðarmenn og kaupmenn þangað og borgin þandist út.
Á 15. öld varð þó 100 ára stríðið til að draga úr vexti borgarinnar sem og annarra borga Evrópu. Því má segja að sú uppbygging sem blasir við í dag hafi að mestu hafist á dögum Hinriks IV að loknum þeim miklu trúarbragðastyrjöldum sem höfðu hrjáð Evrópu. Á meðan á stjórnarbyltingunni 1789 stóð og í eftirleik hennar varð Frakkland nafli hins vestræna heims.
París var miðja Evrópu á keisaratímanum (1804-1814). Listmunir og þekking, sem Napóleon kom með úr herferðum sínum fóru til að skreyta og auka hróður Parísar. Borgin fór til þess að gera vel út úr báðum heimsstyrjöldunum þó hún hafi verið hersetin í þeirri seinni. Áformum um eyðileggingu hennar var ekki hrundið í framkvæmd okkur nútímamönnum til mikillar gleði.
